سونوگرافی یا شاخص های رادیولوژی در دوران بارداری

1 می 2018

اندیکاتورهایی که در اولتراسونوگرافی آنوپلوئیدی ها مطرح می باشند شامل نقایص ساختاری، ناهمخوانی های بیومتریک و تغییراتی در آناتومی طبیعی بدن است.

مورد اخیر– مارکرهای بافت نرم (soft markers) –شاخص هایی هستند که وجودشان به خصوص در مواردی که بیش از یک مورد باشد احتمال ابتلای جنین را چندین برابر می کند.

موارد زیر با حساسیت و ویژگی قابل توجه ، بیش از همه مطرح می باشند:

الف- NT) Fetal Nuchal Translucency)

افزایش ضخامت بافت نرم خلف گردن شناخته شده ترین و پر استفاده ترین مارکر است که بسیار زود قابل تشخیص بوده و هم اکنون در الگوریتم های غربالگری بسیاری از برنامه های ملی جای دارد. ثابت شده است که با اندازه گیری میزان ترانسلوسنسی چین خلفی گردن در جنین در نمای مید ساژیتال در فاصله هفته ۱۰-۱۳ بارداری می توان وجود ادم میان بافتی را که یکی از علایم تشخیصی به نفع سندرم داون می باشد تشخیص داد . چنانچه این اندازه از ۳ میلی متر بیشتر باشد ارزش دارد. البته باید توجه داشت که تنها در نیمی از موارد افزایش قابل توجه ضخامت چین خلف گردن، جنین مبتلا به تریزومی ۲۱ می باشد.

علل دیگری مانند  Cystic Hygroma  یا نقایص قلبی نیز موجب ایجاد چنین نمایی می شوند که باید در هنگام بررسی های تکمیلی در نظر گرفته شده و افتراق داده شوند.

ب- عدم تشکیل یا هیپوپلازی استخوان بینی( Nasal Bone: NB) جنین در بارداری یکی از علایم کمک کننده است.

ج– نارسایی دریچه سه لتی (Regurgitation) و مشاهده وجود ناهنجاری در شکل امواج داپلر مچرای وریدی (Ductus Venosus) هر دو علایمی هستند که مشاهده آنها احتمال وجود این بیماری را در جنین تقویت می کند.